Od zawsze marzyłem o robocie modela chodzącego po największych wybiegach u najwspanialszych projektantów. Jakiś czas temu otrzymałem ofertę uczestniczenia w sesji zdjęciowej jednej z firm zajmujących się wyrobami z nabiału – mleko, maślanka, serek wiejski. Nie zastanawiając się długo przystałem na ofertę. Zdjęcia miały się odbyć w studiu fotograficznym w wieżowcu niedaleko mojej dzielnicy. Kiedy do niego wszedłem zdumiały mnie AC no i ilość profesjonalnego sprzętu w pełni przygotowanego do rozpoczęcia zdjęć. Przywitałem się z fotografem, człowiekiem od światła oraz panią makijażystką, która zaraz zabrała się do pracy nakładając mi na twarz puder oraz podając konkretne ubrania. Zleceniodawca zapragnął modela (w tym przypadku mnie) do reklam zewnętrznych – billboardów, plakatów oraz tych mających ukazać się w mediach drukowanych. Przedmiotem reklamy był jogurt bez dodatku konserwantów ani cukru dlatego w scenografii znajdowały się chmury błękit, trawa kojarzone z naturą. Pozowałem głównie szczerząc się od ucha do ucha. Moim zadaniem było w w jak najbardziej przekonujący sposób uzewnętrznić swój niepohamowany zachwyt nad nowym produktem. Ja się delektowałem, a fotograf strzelał fotki. Nic trudnego, a zajęcie świetnie płatne. Robienie zdjęć zajęło około kilka godzin, w ciągu których zjadłem od 4 do 6 jogurtów (całe szczęście, że nie był to smalec). Fotografie w których byłem głównym bohaterem były tylko początkiem całego długiego procesu. Musiały one zostać poddane obróbce, zatwierdzone, wybrane, by następnie PR-owcy mogli wynaleźć chwytliwy slogan reklamowy i zaplanować kampanię w czasie. Plakaty ze mną pojawiły się w mieście po kilkudziesięciu dniach, podobnie jak jogurt. Osiągnięć jego sprzedaży nie znam lecz wiem, że zdjęcia ² reklamowe to łatwizna.